Pieternella is een leuk hangoorkonijntje, een voedster. Misschien heeft u het verhaal gelezen op facebook. Samen met een ander konijntje, hoogstwaarschijnlijk haar huisgenootje, werden de dieren gedumpt bij de locatie van het oude vogelasiel. Een oplettende voorbijganger zag het en ondernam actie om de konijntjes te vangen. Huisdieren zoals konijnen horen niet in het bos en zullen daar een nare, eenzame dood sterven als ze niet op tijd gevonden worden. Het andere konijntje woont inmiddels tevreden samen met een gecastreerd rammetje.
Het is een actief, nieuwsgierig konijn. Ze steekt graag haar neusje om het hoekje om te zien of er avonturen te beleven zijn buiten het hokverblijf. Niet zo lang na haar binnenkomst werd ze schijnzwanger. Dat ging gepaard met de nodige ‘moodswings’, in gewoon Nederlands: niet zo zonnig humeur. Nu de rust is weergekeerd is Pieternella weer gezellig in de omgang.
Wat opvalt bij het voeren is dat ze wat knarsende geluiden maakt. Zulke signalen kunnen verschillende betekenissen hebben. In de tijd dat het gepaard ging met minder goed eten was het duidelijk dat we een dierenarts nodig hadden en zijn de haken op haar kiezen, de boosdoeners van het probleem, keurig netjes verwijderd. De actie was een succes, ze eet weer met vreugde. De wat knarsende geluiden die ze nu nog maakt hebben te doen met opwinding: hoera er komt iemand voeren/aandacht geven/verblijf verschonen.