Hij kwam, en zag en overwon. We kunnen het niet anders zeggen: Bono heeft onze harten gestolen! Een gecastreerd Jack Russel reutje met de respectabele leeftijd van 16 jaar. Bij binnenkomst erg mager en met een ach gossie uitstraling. Dat laatste heeft hij nog steeds wel, het blijft natuurlijk een oud manneke, maar hij is mooi aangekomen en in bezit van een positieve levenshouding: elke dag is de moeite waard, is er nog wat lekkers?!
Opgewekt gaat hij mee naar de speelweide. Andere honden, ach hij vindt het prima. De grote blafferds hoort hij niet meer op volle kracht en zijn zicht is ook wat beperkt. Of Bono kan samenwonen met katten is niet bekend. Zo af en toe heeft hij een dipje. Dan wil hij niet mee naar buiten en ligt hij in zijn mandje met een blik van: laat mij maar (even). U begrijpt, we houden dan ons hart vast en verwennen hem extra met warme kleedjes en zachte aaitjes. Tot nu toe denkt hij na een paar uurtjes: oké, ik ben er weer. Ik ga weer mee naar buiten en kom maar door met al die lekkere hapjes!
Met de enting werd een minder fris gebit gezien maar is narcose wel verstandig? Eerst maar eens bloedonderzoek en een röntgenfoto, een verstandige voorzorgmaatregel zo bleek. Bono heeft een vergroot hart en krijgt daarvoor plastabletten (Furosoral 10 mg 2x daags 1 tabletje). Voor zijn gebitsproblemen volgde een kuurtje antibiotica, onder narcose is geen optie meer.
Voor koude dagen is er een warm jasje aan en om het zo aangenaam mogelijk te maken is een halsbandje niet toegestaan, alleen goed zittend tuigje. Kleine waarschuwing, Bono is best een slimmerd. Zijn dagelijkse pilletjes moeten echt fijn gemalen worden en dan met wat lekkers gemengd om te voorkomen dat hij het prima weet te herkennen en alleen het lekkers op eet.
Nu hij stabiel is zijn we op zoek naar speciale mensen. Van die lieverds met eveneens een groot hart, alleen dan in de spreekwoordelijke zin van het woord. Bono is in zijn reservetijd en hoelang hij nog rondhuppelt is de vraag maar om nu de tijd die hem rest in het asiel te moeten slijten? Dat zou wel erg verdrietig zijn. Zijn extra zorg geldt de medicatie, het licht verteerbare voer, een beetje assistentie voor wat hij minder goed ziet en hoort, wat vaker naar buiten voor een plasje.
We maken voor hem een uitzondering en dat betekent dat we de kosten van medicatie met liefde voor onze rekening nemen. Ja, u wordt wel zijn baasje maar als een soort gastgezin. Een plaatsingsovereenkomst met bijzondere voorwaarden. Wilt u meer over onze dappere kanjer weten? We horen het graag. Kennismaken behoort zeker tot de mogelijkheden waarbij het geluk van Bono voorop staat. We werken op afspraak.